๐–๐ž ๐ก๐ž๐›๐›๐ž๐ง ๐š๐ฅ๐ฅ๐ž๐ฆ๐š๐š๐ฅ ๐ ๐ž๐๐š๐œ๐ก๐ญ๐ž๐ง. ๐ƒ๐ž ๐ก๐ž๐ฅ๐ž ๐๐š๐  ๐๐จ๐จ๐ซ.

Over wat beter kan. Wat anders moet. Wat iemand eigenlijk bedoelde. Wat jij had moeten zeggen.

Byron Katie zegt: het probleem is niet dat we gedachten hebben. Het probleem ontstaat wanneer we er waarde aan hechten.

Gedachten verschijnen vanzelf. Daar hebben we geen invloed op.
Maar zodra we ze serieus nemen, gebeurt er iets anders.

Dan wordt een gedachte een waarheid.
En vanuit die waarheid gaan we bewegen.
We willen begrijpen. Corrigeren. Oplossen.

Terwijl het misschien gewoon een gedachte was.

We doen vaak alsof elke gedachte aandacht verdient. Alsof er iets mee moet gebeuren. Alsof het onze taak is om hem uit te werken tot een besluit of een oplossing.

Maar wat als dat niet hoeft?

Gedachten kun je ook voorbij laten trekken.
Zoals wolken aan de hemel.
Zoals autoโ€™s op een snelweg.

Je ziet ze.
En je laat ze gaan.

Misschien is dat de werkelijke ruimte:
niet minder denken, maar minder waarde hechten aan wat er verschijnt.

Wellicht kun je er eens bij stil staan komende week: welke gedachte neem je serieus?

Vorig bericht
๐–๐ž ๐ ๐ž๐›๐ซ๐ฎ๐ข๐ค๐ž๐ง ๐๐ž ๐ฃ๐ฎ๐ข๐ฌ๐ญ๐ž ๐ฐ๐จ๐จ๐ซ๐๐ž๐ง, ๐ž๐ง ๐ญ๐จ๐œ๐ก ๐ฏ๐ž๐ซ๐ฌ๐ญ๐š๐š๐ง ๐ฐ๐ž ๐ž๐ฅ๐ค๐š๐š๐ซ ๐ง๐ข๐ž๐ญ.
Volgend bericht
๐„๐ซ ๐ฅ๐š๐  ๐ž๐ž๐ง ๐›๐š๐ค๐ฌ๐ญ๐ž๐ž๐ง ๐จ๐ฉ ๐ญ๐š๐Ÿ๐ž๐ฅ…

Vond je dit nu een leuk artikel en wil je er meer over weten?

Of wil je even met mij sparren? Laat het mij gerust weten en wie weet spreken we elkaar snel!